انسان جز با ياد خدا با چيز ديگري آرام نمي گيرد خواست هاي او نامحدود است به هر چه برسد از آن سير و دلزده مي گردد مگر آن كه به ذات بي حدو نهايت خدا بپيوندد.
“ الذين ءامنوا و تطمئن قلوبهم بذكر الله الا بذكر الله تطمئن القلوب “ آنها كساني هستند كه ايمان آورده اند و دلهايشان به ياد خدا مطمئن و آرام است آگاه باشيد تنها با ياد خدا دلها آرامش مي يابد.
“الانسان انك كادحُ الي ربك كدحاً فملقيه “اي انسان تو با تلاش و رنج به سوي پروردگارت مي روي و او را ملاقات خواهي كرد.
همچنين انسان جز در راه پرستش خداي خويش و جز با ياد او خود را نمي يابد و اگر خداي خويش را فراموش كند خود را فراموش مي كند و نمي داند كه كيست و براي چيست و چه بايد بكند و كجا بايد برود.
“و لا تكونوا كالذين نسوالله فانسهم انفسهم اولئك هم الفسقون “و همچون كساني نباشيد كه خدا را فراموش كردند و خدا نيز آنها را به خود فراموشي گرفتار كرد آنها فاسقانند.
انسان تنها براي مسائل مادي كار نمي كند و يگانه محرك او حوايج مادي زندگي نيست او براي هدف ها و آرمانهايي بس عالي حركت مي كند و مي جوشد او ممكن است كه از حركت خود جز رضاي آفريننده مطلوبي ديگر نداشته باشد.
“ يا ايتها النفس المطمئنه. ارجعي الي ربك راضيهً مرضيهً “ تو اي روح آرام يافته به سوي پروردگارت باز گرد در حالي كه هم تو از او خشنودي و هم او از تو خشنود است.
“و رضون من الله اكبر ذلك هو الفوز العظيم. “و رضاي خدا برتر است و پيروزي بزرگ همين است.

